ΜΠΡΟΚΟΛΟ, ΛΑΧΑΝΟ ΚΑΙ ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ “ΑΣΠΙΔΑ” ΣΤΟΝ ΚΟΡΩΝΟΪΟ! Έρευνα Επιστημόνων του Πανεπιστημίου Johns Hopkins

 Η διάσημη ρήση του πρωτοκορυφαίου Ιατρού της αρχαιότητας, του περίφημου Ιπποκράτη, ότι “στην τροφή είναι το καλύτερο φάρμακο και στην τροφή το πιο βλαβερό δηλητήριο”, επιβεβαιώνεται και πάλι από την Επιστήμη.

Συγκεκριμένα, έρευνα Επιστημόνων του αμερικανικού Πανεπιστημίου Johns Hopkins, που δημοσιεύθηκε στο “Communications Biology” του διεθνούς επιστημονικού περιοδικού Nature στις 18-3-2022 (δείτε εδώ), από τον Τομέα Λοιμωδών Νοσημάτων της Ιατρικής και Παιδιατρικής Σχολής, από το Κέντρο Ερευνών για την Φυματίωση, τον Τομέα Πνευμολογίας, το Τμήμα Ογκολογίας, το Τμήμα Ακτινολογίας, το Ινστιτούτο Bloomberg-Kimmel για Ανοσοθεραπεία Καρκίνου και το Τμήμα Αναπτυξιακής Νευροϊολογίας, εξέτασε την επίδραση της σουλφοραφάνης (SFN), της κύριας βιολογικά ενεργής φυτοχημικής ουσίας που προέρχεται από τη γλυκοραφανίνη, που υπάρχει σε υψηλές συγκεντρώσεις στα σταυρανθή λαχανικά, όπως μπρόκολο, λάχανο, λαχανάκια Βρυξελλών, κουνουπίδι, σε σχέση με τον Covid-19.

 ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ

Τα δε αποτελέσματα της έρευνας αυτής είναι εκπληκτικά, καθώς διαπιστώθηκε πως η σουλφοραφάνη ανέστειλε στο εργαστήριο την εξάπλωση έξι στελεχών του Covid-19, συμπεριλαμβανομένων της “Δέλτα” και Όμικρον”, αλλά και του εποχικού κορωνοϊού HCoV-OC43, που ευθύνεται για το κοινό κρυολόγημα των ανθρώπων!

Ακόμη πιο θετικά ήταν τα αποτελέσματα, όταν η σουλφοραφάνη αλληλεπίδρασε με την ρεμδεσιβίρη συνεργικά για να αναστείλουν την μόλυνση από κορωνοϊό!

ΣΤΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ

Η δε χορήγηση σουλφοραφάνης σε ποντίκια K18-hACE2 πριν από την ενδορινική μόλυνση από SARS-CoV-2, μείωσε σημαντικά το ιικό φορτίο στους πνεύμονες και την ανώτερη αναπνευστική οδό και μείωσε τον τραυματισμό των πνευμόνων και την πνευμονική παθολογία, σε σύγκριση με μολυσμένα ποντίκια που δεν είχαν λάβει θεραπεία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

“Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι η σουλφοραφάνη (SFN) θα πρέπει να διερευνηθεί ως δυνητικός παράγοντας για την πρόληψη ή τη θεραπεία λοιμώξεων από κορωνοϊό” τονίζουν οι Επιστήμονες του Johns Hopkins που διεξήγαγαν την σχετική έρευνα, γεμίζοντας ελπίδα τον κόσμο και ανοίγοντας τους δρόμους αντιμετώπισης της ίδιας της φύσης, έτσι όπως τόσο θαυμαστά την έχει δημιουργήσει και προικήσει ο Θεός.

 Η Επιστημονική Ομάδα του JH προγραμματίζει μελλοντικά και άμεσα αντίστοιχη έρευνα και σε ανθρώπους, για να διαπιστωθεί και κλινικά στην πράξη, εάν όντως υπάρχουν ευεργετικά αποτελέσματα της σουλφοραφάνης και στον άνθρωπο, σε σχέση με την αντιπετώπιση των κορωνοϊών, όπως ήδη εικάζεται.

“ΑΣΠΙΔΑ” ΥΓΕΙΑΣ ΜΠΡΟΚΟΛΟ, ΛΑΧΑΝΟ, ΚΟΥΝΟΥΠΙΔΙ

Άρα λοιπόν τα κλασσικά σταυρανθή λαχανικά, όπως το μπρόκολο, το λάχανο κάθε είδους και το κουνουπίδι, που περιέχουν την ζωτική ουσία της έρευνας, μοιάζει να είναι το νέο ελπιδοφόρο φυσικό “όπλο” και κατά των κορονοϊών, ενώ γνωρίζουμε ήδη πως η σουλφοραφάνη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες, ενώ βοηθάει πολύ και στην αντιμετώπιση του αυτισμού!

  Το σημαντικό εδώ, είναι ότι η σουλφοραφάνη απελευθερώνεται με τον τεμαχισμό των παραπάνω λαχανικών στο στόμα μας, ενώ μειώνεται αρκετά όταν τα λαχανικά αυτά βράσουν. Άρα πρέπει να επιδιώκουμε να τα τρώμε ωμά, σε σαλάτα, αφού τα πλύνουμε πολύ καλά. Εναλλακτικά τα μαλακώνουμε λίγο στον ατμό ή τα ζεσταίνουμε ελαφρά σε νερό στην κατσαρόλα, χωρίς να βράσουν.

 Η τροφή μας, μπορεί να γίνει το φάρμακό μας, αρκεί να είναι φυσική και το καλύτερο, καλλιεργημένη στον κήπο μας από εμάς τους ίδιους, χωρίς φυτοφάρμακα.

  Οι παλιοί λοιπόν που λέγανε πως “το λάχανο είναι το φάρμακο των φτωχών” κάτι ξέρανε…

Κορονοϊός και Καρδιά

Κορονοϊός και Καρδιά

Είναι ευρέως γνωστό ότι οι ιογενείς λοιμώξεις έχουν περισσότερες επιπλοκές σε ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο, σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία, αρτηριακή υπέρταση, χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια ή/και χρόνια νεφρική ανεπάρκεια. Επιπλέον, οι άνθρωποι που προσέχουν και αποφεύγουν το κάπνισμα, τη λιπαρή διατροφή, καθώς και εκείνοι που ακολουθούν χρονίως τις οδηγίες για άσκηση, έχουν μικρότερα ποσοστά επιπλοκών σε οποιαδήποτε ιογενή λοίμωξη. Επίσης, γνωρίζουμε από τις εποχικές λοιμώξεις της γρίπης ότι γενικότερα οι ιώσεις μπορεί να έχουν τα εξής 3 άμεσα αποτελέσματα στην καρδιακή λειτουργία. Πρώτον, μπορεί να οδηγήσουν σε έμφραγμα μυοκαρδίου και γενικότερα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο. Δεύτερον, μπορεί να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, προσβολή δηλαδή του μυοκαρδίου, ή/και καρδιακή ανεπάρκεια. Τρίτον, μπορεί να πυροδοτήσουν αρρυθμίες λόγω φλεγμονής, κίνδυνος ο οποίος συνήθως υποεκτιμάται. Ειδικά σε ασθενείς με γνωστή καρδιακή ανεπάρκεια η προσβολή από κάποιον ιό (κυρίως γρίπης) αυξάνει την ενδονοσοκομειακή θνητότητα συγκριτικά με όσους δεν έχουν καρδιακή ανεπάρκεια (6,2% έναντι 5,4%), την οξεία αναπνευστική ανεπάρκεια (36% έναντι 23%), την ανάγκη για αναπνευστική μηχανική υποστήριξη (18% έναντι 11%), την οξεία νεφρική ανεπάρκεια (30% έναντι 28%), καθώς και τις ημέρες νοσηλείας στο νοσοκομείο (5,9 έναντι 5,2 ημερών). Για τους λόγους αυτούς, συστήνεται να προσέχουν οι ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, να μην εκτίθενται σε κίνδυνο, αλλά και να κάνουν το εμβόλιο της γρίπης. Όσον αφορά την προσβολή από τον κορονοϊό δεν υπάρχουν σαφή στοιχεία στους καρδιοπαθείς. Με δεδομένο όμως ότι η θνησιμότητα από τον συγκεκριμένο ιό είναι πολλαπλάσια από τους ιούς που γνωρίζουμε μέχρι τώρα, τα προληπτικά μέτρα που έχουν ήδη ανακοινωθεί από την πολιτεία πρέπει να ακολουθούνται ακόμα πιο αυστηρά από αυτή την υποομάδα πληθυσμού. Μόνο από λιγοστές μελέτες προερχόμενες κυρίως από την Κίνα, που ήταν η πρώτη χώρα στην οποία εμφανίσθηκε η επιδημία του κορονοϊού, έχουμε κάποια στοιχεία. Σε μια μελέτη που συμπεριέλαβε 1099 ασθενείς με κορονοϊό από 552 νοσοκομεία σε 30 επαρχιακές πόλεις ο μέσος όρος ηλικίας ήταν 47 έτη, ενώ οι γυναίκες ήταν στο 42% των προσβεβλημένων. Νοσηλεία σε μονάδα εντατικής θεραπείας χρειάσθηκε το 5%, ανάγκη για μηχανική υποστήριξη το 2,3% και η συνολική θνησιμότητα ήταν 1,2%. Όσον αφορά την καρδιακή λειτουργία φάνηκαν τα εξής δεδομένα: 1) Ένα μικρό ποσοστό των ασθενών επισκέφθηκαν για πρώτη φορά τον ιατρό λόγω αισθήματος παλμών. Δεν πήγαν δηλαδή με συμπτώματα βήχα και πυρετού αλλά λόγω αρρυθμιών. Στη συνέχεια βέβαια έγινε η διάγνωση της προσβολής από κορονοϊό. 2) Ένα μικρό ποσοστό ασθενών παρουσίασε μυοκαρδιακή βλάβη, που διαγνώσθηκε με την μέτρηση της τροπονίνης, ενός καρδιακού ενζύμου που αυξάνεται στο έμφραγμα του μυοκαρδίου καθώς και σε καταστάσεις σηπτικής καταπληξίας. Οι συγγραφείς της μελέτης αναφέρουν σε ένα ποσοστό 11.8% μεταξύ αυτών που πέθαναν λόγω κορονοϊού παρατηρήθηκε αύξηση της τροπονίνης και συμπεραίνουν ότι συνυπήρχε μυοκαρδιακή βλάβη. Μάλιστα, ο πληθυσμός αυτός δεν είχε προηγούμενο καρδιολογικό ιστορικό. 3) Μεταξύ των ασθενών με σοβαρά συμπτώματα, το 58% είχε αρτηριακή υπέρταση, το 35% είχε κάποιο καρδιολογικό ιστορικό και το 44% των ασθενών είχε ιστορικό αρρυθμίας. Από τον Εθνικό Οργανισμό Υγείας της Κίνας αναφέρθηκε ότι από αυτούς που πέθαναν ένα ποσοστό 35% είχε ιστορικό αρτηριακής υπέρτασης, ενώ το 17% είχε προηγούμενο καρδιολογικό πρόβλημα. Συνεπώς, προκύπτει το ερώτημα αν οι υπερτασικοί είναι σε αυξημένο κίνδυνο επιπλοκών από τον κορονοϊό ή αν είναι ένα επιφαινόμενο, λόγω του μεγαλύτερου ποσοστού αρτηριακής υπέρτασης σε ασθενείς υψηλού κινδύνου που περιλαμβάνουν κυρίως ηλικιωμένους. Είναι γνωστό ότι οι ηλικιωμένοι έχουν υψηλότερα ποσοστά αρτηριακής υπέρτασης συγκριτικά με τους νεότερους. Για να εξαχθούν ασφαλή συμπεράσματα χρειάζεται να έχουμε περισσότερα στοιχεία. Επίσης, τις τελευταίες εβδομάδες παρατηρούνται κάποια δημοσιεύματα στον διεθνή ιατρικό τύπο (Nature, British Medical Journal) για τον ρόλο των υποδοχέων του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE2 υποδοχείς) στην είσοδο του κορονοϊού στον οργανισμό. Οι υποδοχείς αυτοί, που σχετίζονται με το φύλο και είναι περισσότεροι στις γυναίκες, βρίσκονται στον πνεύμονα και στην καρδιά. Έχουν αναγνωρισθεί ως πιθανοί λειτουργικοί υποδοχείς των κορονοϊών. Οι ίδιοι υποδοχείς σχετίζονται και με την καρδιακή και αγγειακή λειτουργία. Μάλιστα υπάρχουν φάρμακα για την αρτηριακή υπέρταση που αναστέλλουν το μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης ή τους υποδοχείς της αγγειοτενσίνης II, αυξάνοντας έτσι τους ACE2 υποδοχείς. Αν βέβαια παίζουν ρόλο στην επιδείνωση των ασθενών με κορονοϊό χρειάζεται περαιτέρω επιδημιολογική και προ-κλινική έρευνα. Είχαν πάντως γίνει κάποιες πειραματικές μελέτες στην αρχή της δεκαετίας με φάρμακα από μικρά μόρια που ενώνονταν με τους υποδοχείς ACE2, με σκοπό την αναστολή της λοίμωξης από μια οικογένεια κορονοϊών (SARS-COV2). Βέβαια δεν υπάρχουν στοιχεία με το νέο στέλεχος του κορονοϊού που αντιμετωπίζουμε σήμερα. Εναντίον αυτής της θεωρίας, της συσχέτισης δηλαδή του αριθμού των υποδοχέων ACE2 με την κλινική πορεία, είναι δύο επιδημιολογικά δεδομένα από την Κίνα. Πρώτον ότι στους ηλικιωμένους οι υποδοχείς ACE2 είμαι μειωμένοι και παρά το εύρημα αυτό έχουν μεγαλύτερη θνησιμότητα από τους νεότερους και δεύτερον ότι ενώ οι γυναίκες έχουν αυξημένη έκφραση των υποδοχέων ACE2, έχουν μικρότερη θνησιμότητα από τους άνδρες. Βέβαια, η Ομάδα Εργασίας Υπέρτασης της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής έβγαλε ανακοίνωση και αμφισβητεί όλη αυτή τη θεωρία και τονίζει ότι δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία. Συμπερασματικά, η φλεγμονώδης ενεργοποίηση γενικότερα επηρεάζει την καρδιακή λειτουργία και για το λόγο αυτό οι καρδιοπαθείς πρέπει να λαμβάνουν περιοριστικά μέτρα για να μειώσουν τον κίνδυνο της έκθεσης σε ιώσεις. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι ακόμα πιο αυστηρά στην περίπτωση του κορονοϊού που είναι προφανώς πιο επικίνδυνος για την υγεία μας.
Κωνσταντίνος Π. Τούτουζας Καθηγητής Καρδιολογίας

Απώλεια μυϊκής μάζας λόγω γήρατος (Σαρκοπενία)

Σαρκοπενία – Συμβουλές για την υγεία: Πρόκειται για την απώλεια της μυϊκής μάζας και αποτελεί ένα φαινόμενο ανάμεσα σε άτομα προχωρημένων ηλικιών. Δηλαδή, αφορά κατά κύριο λόγο τα ηλικιωμένα άτομα. Μάλιστα, το 10% των ατόμων άνω των 50 ετών πάσχει από τη συγκεκριμένη πάθηση. Ακολουθούν λόγοι που επιταχύνουν τη σαρκοπενία, καθώς και μέτρα προστασίας έναντι της συγκεκριμένης παθήσεως.

Harvard: Η διαλειμματική νηστεία επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης

Αμέτρητες επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει τα οφέλη της διαλειμματικής νηστείας και τώρα ερευνητές του Harvard θέλησαν να μελετήσουν ενδελεχώς την επίδρασή της στη διαδικασία γήρανσης.

Η διαλειμματική νηστεία αναφέρεται σε ένα διατροφικό μοτίβο που εναλλάσσει περιόδους νηστείας και κατανάλωσης τροφής. Η πιο συνηθισμένη μέθοδος διαλειμματικής νηστείας περιλαμβάνει 16 ώρες νηστείας ή νηστεία για 24 ώρες, δύο φορές την εβδομάδα.

Οι υποστηρικτές της διαλειμματικής νηστείας ισχυρίζονται ότι οι άνθρωποι νήστευαν από τα αρχαία κιόλας χρόνια. Ορισμένες φορές ήταν επειδή δεν υπήρχε διαθέσιμη τροφή, αλλά επίσης αποτελεί θρησκευτικό έθιμο όπως στο Ισλάμ, στον Χριστιανισμό και στον Βουδισμό.

Η έρευνα του Harvard δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cell Metabolism και αποκαλύπτει ότι η διαλειμματική νηστεία επιβραδύνει τη διαδικασία γήρανσης. Αν θέλουμε να ζήσουμε λοιπόν περισσότερο, μία από τις επιλογές είναι και αυτή: η διαλειμματική νηστεία.

Τα μιτοχόνδρια αποτελούν το κλειδί

Η έρευνα εξέτασε μια βασική λειτουργία των κυττάρων: την αποδυνάμωσή της δυνατότητάς τους να παράγουν ενέργεια με τον καιρό, ένα χαρακτηριστικό που προκαλεί γήρανση αλλά και διάφορες ασθένειες που σχετίζονται με αυτή. Επιπλέον, μελέτησαν αυτή τη λειτουργία σε σχέση με τη διαλειμματική νηστεία.

Τα μιτοχόνδρια είναι οργανίδια ή αλλιώς μέρη ενός ευκαρυωτικού κυττάρου. Προμηθεύουν το κύτταρο με τρισφωσφορική αδενοσίνη, μόρια που του παρέχουν ενέργεια. Η ικανότητά τους αυτή μειώνεται με την ηλικία, αλλά μέχρι πριν την έρευνα η επίδραση στον μεταβολισμό και στην κυτταρική λειτουργία ήταν ασαφής.

Οι ερευνητές αποκάλυψαν μια αιτιώδη σχέση ανάμεσα στις δυναμικές αλλαγές των μιτοχονδριακών δικτύων και στην μακροζωία. Συγκεκριμένα, μελέτησαν ένα είδος σκουληκιού, τα C. Elegans, το οποίο ζει μόνο δύο εβδομάδες. Αυτό το χαρακτηριστικό τους έδωσε τη δυνατότητα να μελετήσουν τη διαδικασία γήρανσης. Περιόρισαν τη διατροφή τους και βρήκαν ότι αυτή η συνθήκη διατήρησε τα δίκτυα μιτοχονδρίων τους στο μέγιστο «νεανικό» βαθμό λειτουργίας τους.

«Συνθήκες χαμηλής ενέργειας όπως διατροφικός περιορισμός και διαλειμματική νηστεία έχουν και παλαιότερα αποδειχθεί ότι προάγουν την υγιή γήρανση. Τώρα μάθαμε γιατί υπάρχει αυτή η σχέση και είμαστε ένα βήμα πιο κοντά στο να εκμεταλλευτούμε τα οφέλη αυτά θεραπευτικά», δήλωσε η Heather Weir, κύρια ερευνήτρια. «Τα ευρήματά μας ανοίγουν νέες διόδους έρευνες για θεραπευτικές στρατηγικές που θα μειώσουν την πιθανότητα ανάπτυξης ασθενειών που σχετίζονται με τη γήρανση».

Η έρευνα αυτή δείχνει πόσο κρίσιμη είναι η πλαστικότητα των μιτοχονδριακών δικτύων για τα οφέλη της νηστείας. Σε γενικές όμως γραμμές, η διαλειμματική νηστεία έχει πολυάριθμα οφέλη εκτός της διαδικασίας γήρανσης, όπως την απώλεια βάρους, την χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και τη μειωμένη χοληστερόλη.

Η λιποπρωτεΐνη (a) Lp(a) και η ομοκυστεΐνη

H λιποπρωτεΐνη (a)  ή Lp(a), είναι ένα μόριο λιποπρωτεΐνης LDL, το οποίο περιβάλλεται από μια πρόσθετη πρωτεΐνη, την αποπτρωτεΐνη (a), η οποία είναι μια από τις πλέον κολλώδεις  πρωτεΐνες του οργανισμού, αποτελώντας ένα αποτελεσματικό μόριο επιδιόρθωσης για τις ρωγμές, σχισίματα και φθορές των αρτηριακών τοιχωμάτων και ταυτόχρονα ένας επικίνδυνος παράγοντας για την δημιουργία αθηροσκληρωτικής πλάκας. Μάλιστα δε η εργαστηριακή μέτρηση της Lp(a), έχει ιδιαίτερο βάρος και δεν πρέπει να λείπει από τις προληπτικές εξετάσεις, για την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακής πάθησης.

Η εργαστηριακή μέτρηση της λιποπρωτεΐνης (a) Lp(a), πρέπει να βρίσκεται κάτω από τα 30 mg/dL. Όσο πιο μικρό το εργαστηριακό εύρημα, τόσο το καλύτερο για την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος.

Άλλος ένας προληπτικός παράγοντας για την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, είναι ο έλεγχος της ομοκυστεΐνης (homocysteine). Η ομοκυστεΐνη είναι ένα παραπροϊόν του μεταβολισμού των αμινοξέων στο σώμα. Στους υγιείς οργανισμούς η ομοκυστεΐνη μετατρέπεται γρήγορα στο ακίνδυνο αμινοξύ την μεθειονίνη (methionine). Όταν όμως η ομοκυστεΐνη δεν μετατρέπεται λόγω έλλειψης βασικών στοιχείων βιοχημικά σε μεθειονίνη, κυκλοφορεί σε ποσότητες στο αίμα και αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για το καρδιαγγειακό σύστημα. Πρώτος ο πολύ γνωστός χημικός Kilmer McCully  MD, συνέδεσε την ομοκυστεΐνη με τις καρδιακές παθήσεις, αρχές του 1990 στο Harvard.

Ο McCully βρήκε ότι η ομοκυστεΐνη έχει σχέση με το κολλαγόνο των αρτηριών και ότι οι τιμές της πάνω από 16 μmol/L, επιφέρουν δυσμενείς επιπτώσεις στην λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος .

Το 2007 η εφημερίδα Journal of the American College of Cardiology, δημοσίευσε μια ανασκόπηση από προηγούμενες έρευνες οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί και οι οποίες εξέταζαν την σχέση μεταξύ των υψηλών επιπέδων της ομοκυστεΐνης και του ρίσκου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων. Τα αποτελέσματα της έδειξαν ότι η υψηλή ομοκυστεΐνη, εμπλέκεται και προάγει την εμφάνιση καρδιακής πάθησης, εμφράγματος και εγκεφαλικού .

Υψηλές τιμές της ομοκυστεΐνης, οξειδώνουν την λιποπρωτεΐνη LDL, οδηγούν σε αθηροσκλήρωση, μειώνουν την ελαστικότητα των αρτηριών και βοηθούν στην συγκόλληση των αιμοπεταλίων (platelets), δυσχεραίνοντας την κυκλοφορία του αίματος και άρα την λειτουργία της καρδιάς.

Έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Hordoland στην δυτική Νορβηγία, με την συμμετοχή 18.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 40-67 ετών, γνωστή και ως Έρευνα Ομοκυστεΐνης του Hordoland (The Hordoland Homocysteine Study), έδειξε ότι υψηλά επίπεδα της ομοκυστεΐνης, έχουν σχέση με πολλαπλές παθήσεις, ενώ τα χαμηλά επίπεδα της ομοκυστεΐνης, έχουν σχέση με καλύτερη φυσική και διανοητική υγεία. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Journal of Nutrition το 2006 .

Μια μετα-ανάλυση με τίτλο ΄΄ Ομοκυστεΐνη και ρίσκο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής πάθησης και εγκεφαλικού΄΄, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα JAMA το 2002, καταλήγει ότι : υψηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης, αποτελούν έναν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα για το ρίσκο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής πάθησης και εγκεφαλικού, στα υγιή άτομα .

Τα ιδανικά επίπεδα ομοκυστεΐνης, πρέπει να βρίσκονται κάτω από 9 μmol/L.

Τα κύρια στοιχεία η παρουσία των οποίων είναι απαραίτητη για τον μεταβολισμό της ομοκυστεΐνης στην αβλαβή μεθειονίνη, είναι το φυλικό οξύ, η βιταμίνη Β12 και η βιταμίνη Β6.

Συνήθως οι γιατροί αποφεύγουν να περιλαμβάνουν στο πάνελ των εργαστηριακών εξετάσεων την λιποπρωτεΐνη (a) Lp(a) και την ομοκυστεΐνη. Οι λόγοι είναι ότι δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή για ανεβασμένα επίπεδα της Lp(a) και της ομοκυστεΐνης. Πρέπει όμως να συμπεριλαμβάνονται, διότι και οι δυο αποτελούν πολύ σοβαρούς προγνωστικούς παράγοντες για την πρόληψη της εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων.

Τόσο τα υψηλά επίπεδα της λιποπρωτείνης (a) Lp(a), όσο και της ομοκυστεΐνης, αντιμετωπίζονται  με βιταμίνες. Τα αμινοξέα λυσίνη και προλίνη δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα γύρω από την Lp(a), καθιστώντας την μη κολλώδη στα αρτηριακά τοιχώματα, ενώ ο συνδυασμός της βιταμίνης C, της νιασίνης (Β3) και των ιχθυελαίων (fish oil), μειώνουν τα επίπεδα της συγκέντρωσης στο αίμα. Για την μείωση των επιπέδων της ομοκυστεΐνης, καταλυτικό ρόλο παίζει η παρουσία και ο συνδυασμός του φυλικού οξέος, της βιταμίνης Β12 και της βιταμίνης Β6.

Οι μετρήσεις της ομοκυστεΐνης, της Lp(a), των τριγλυκεριδίων και της HDL , αποτελούν τις σοβαρότερες ενδείξεις για την λειτουργία του καρδιαγγειακού μας συστήματος.

Την λίστα πραγμάτων που προκαλούν καρκίνο ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Αυτή είναι η λίστα του Οργανισμού, για τα πράγματα που προκαλούν καρκίνο:

1. Κάπνισμα

2. Σολάριουμ

3. Παραγωγή αλουμινίου

4. Αρσενικό σε πόσιμο νερό

5. Παραγωγή αυραμίνης

6. Κατασκευή και επισκευή παπουτσιών

7. Καθαρισμός καμινάδων

8. Αεριοποίηση άνθρακα

9. Απόσταξη πίσσας

10. Παραγωγή οπτάνθρακα (καύσιμα)

11. Κατασκευή επίπλων και ντουλαπιών

12. Εξόρυξη αιματίτη με έκθεση σε ραδόνιο

13. Παθητικό κάπνισμα

14. Χυτήριο σιδήρου και χάλυβα

15. Κατασκευή ισοπροπανόλης

16. Κατασκευή πορφυρής βαφής

17. Επαγγελματική έκθεση ως ελαιοχρωματιστής

18. Στρώσιμο πεζοδρομίων και οροφών με πίσσα

19. Βιομηχανία ελαστικών

20. Επαγγελματική έκθεση σε ισχυρά σταγονίδια ανόργανων ενώσεων που περιέχουν θειικό οξύ

21. Μείγματα φυσικών αφλατοξινών (που παράγονται από μύκητες)

22. Αλκοολούχα ποτά

23. Καρπός αρέκα, που συχνά μασιέται με φύλλα μπετέλ

24. Κομμάτια μπετέλ χωρίς καπνό

25. Κομμάτια μπετέλ με καπνό

26. Λιθανθρακόπισσα

27. Πίσσα

28. Εσωτερικές εκπομπές από οικιακή καύση άνθρακα

29. Καυσαέρια ντίζελ

30. Ορυκτέλαια, χωρίς ή με ήπια θεραπεία

31. Φαινακετίνη, αναλγητικό και αντιπυρετικό φάρμακο

32. Φυτά που περιέχουν αριστολοχικό οξύ, το οποίο χρησιμοποιείται σε κινέζικα φυτικά φάρμακα

33. PCB, χρησιμοποιείται ευρέως σε ηλεκτρικές συσκευές και έχει απαγορευθεί σε πολλές χώρες από το ’70

34. Κινέζικα παστά ψάρια

35. Ελαια σχιστόλιθου

36. Αιθάλη

37. Προϊόντα καπνίσματος, δίχως καπνό

38. Σκόνη ξύλου

39. Επεξεργασμένο κρέας

40. Ακεταλδεΰδη

41. 4-Αμινοδιφαινύλιο

42. Αριστολοχικά οξέα και τα φυτά που περιέχουν τα

43. Αμίαντος

44. Αρσενικό και ενώσεις αρσενικού

45. Αζαθειοπρίνη

46. Βενζόλιο

47. Βενζιδίνη

48. Βενζοπυρένιο

49. Βηρύλλιο και οι ενώσεις του

50. Chlornapazine

51. Αιθυλενοχλωρυδρίνη

52. Χλωρομεθυλ-μεθυλαιθέρα

53. 1,3 βουταδιένιο

54. Βουτανεδιόλης διμεθανοσουλφονικό

55. Κάδμιο και οι ενώσεις του

56. Chlorambucil

57. Μεθύλ-CCNU

58. Ενώσεις χρωμίου

59. Κυκλοσπορίνη

60. Αντισυλληπτικά, ορμονικές, συνδυασμένες μορφές (εκείνες που περιέχουν και οιστρογόνα και προγεσταγόνα)

61. Αντισυλληπτικά, δια στόματος, εξακολουθητικές μορφές ορμονικής αντισύλληψης

62. Κυκλοφωσφαμίδη

63. Διαιθυλοστιλβοοιστρόλη

64. Βαφή μεταβολισμένη σε βενζιδίνη

65. ιός Epstein-Barr

66. Οιστρογόνα, μη στεροειδή

67. Οιστρογόνα, στεροειδή

68. Θεραπεία οιστρογόνων, μετά την εμμηνόπαυση

69. Αιθανόλη σε αλκοολούχα ποτά

70. Erionite

71. Οξείδιο αιθυλενίου

72. Etoposide, μόνο και σε συνδυασμό με σισπλατίνη και βλεομυκίνη

73. Φορμαλδεΰδη

74. Αρσενικούχο γάλλιο

75. Λοίμωξη από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

76. ιός Ηπατίτιδας Β (χρόνια μόλυνση)

77. ιός Ηπατίτιδας C (χρόνια μόλυνση)

78. Φυτικά σκευάσματα που περιέχουν φυτά τύπου αριστολόχια

79. Μόλυνση από ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας τύπου 1

80. Ιός ανθρώπινου θηλώματος τύπου 16, 18, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59 and 66

81. Λεμφοτροπικός ιός κυττάρων τύπου Ι

82. Μελφαλάνη

83. Methoxsalen

84. 4,4-μεθυλενο-δις (2-χλωροανιλίνη)

85. MOPP και άλλες συνδυασμένες χημειοθεραπείες με αλκυλιωτικούς παράγοντες

86. Αέριο μουστάρδας

87. 2-ναφθυλαμίνη

88. Ακτινοβολία νετρονίων

89. Ενώσεις νικελίου

90. ΝΝΚ

91. Ν-νιτροζονορνικοτίνη

92. Λοίμωξη από Opisthorchis viverrini

93. Ατμοσφαιρική ρύπανση

94. Αιωρούμενα σωματίδια της ατμοσφαιρικής ρύπανσης

95. Φώσφορος 32

96. Πλουτώνιο 239 και τα προϊόντα διάσπασής του

97. Βραχύβια ισότοπα, ανάμεσά τους ιώδιο 131 από ατυχήματα σε ατομικούς αντιδραστήρες και από πυρηνικά όπλα (έκθεση κατά την παιδική ηλικία)

98. Ραδιονουκλίδια σωματίδια α

99. Τα ραδιονουκλίδια, σωματιδίων β

100. Ράδιο-224 και τα προϊόντα διάσπασής του

101. Ράδιο-226 και τα προϊόντα διάσπασής του

102. Ράδιο-228 και τα προϊόντα διάσπασής του

103. Ραδόνιο 220 και τα προϊόντα διάσπασής του

104. Λοίμωξη από Schistosoma haematobium

105. Πυρίτιο κρυσταλλικό, αν εισπνευστεί σε μορφή χαλαζία, σε επαγγελματικούς χώρους

106. Ηλιακή ακτινοβολία

107. Ταλκ που περιέχει ίνες asbestiform

108. Tamoxifen

109. 2,3,7,8-tetrachlorodibenzo-para-dioxin

110. Thiotepa

111. Θόριο-232 και τα προϊόντα διάσπασής του

112. Treosulfan

113. Ορθο-τολουϊδίνη

114. Χλωριούχο βινύλιο

115. Υπεριώδης ακτινοβολία

116. Ακτίνες Χ και γ