Η βιταμίνη που «γιατρεύει» την καρδιά

Ενα συμπλήρωμα βιταμίνης μπορεί να αποδειχθεί σημαντικό θεραπευτικό όπλο για την αντιμετώπιση σοβαρών καρδιαγγειακών διαταραχών.

Η βιταμίνη μπορεί να αποδειχθεί σωτήρια ακόμη και στην περίπτωση ασθενών με σοβαρής μορφής καρδιοπάθεια, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

Σύμφωνα με νέα ευρήματα που παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του συνεδρίου του Αμερικανικού Κολεγίου Καρδιολογίας από Βρετανούς ερευνητές, το συμπλήρωμα βιταμίνης D μπορεί να «γιατρέψει» την καρδιά.

Κλινική δοκιμή σε 163 ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια υπέδειξε ότι το συμπλήρωμα βιταμίνης D –την οποία συνθέτει κανονικά ο ανθρώπινος οργανισμός όταν το δέρμα εκτίθεται στην ηλιακή ακτινοβολία– βοηθά την καρδιά να στέλνει πιο αποτελεσματικά το αίμα σε ολόκληρο το σώμα.

Σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα του BBC, οι ερευνητές των Εκπαιδευτικών Νοσοκομείων του Ληντς χαρακτήρισαν «εντυπωσιακά» τα αποτελέσματα της δοκιμής. Ωστόσο, το Βρετανικό Ίδρυμα για την Καρδιά έρχεται να επισημάνει με τη σειρά του ότι θα χρειαστούν εκτενέστερες δοκιμές ώστε να αξιολογηθεί η αποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων συμπληρωμάτων.

Η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για τα οστά και τα δόντια, η συμβολή της όμως φαίνεται να επεκτείνεται και στην υγεία της καρδιάς.

Η μέση ηλικία των συμμετεχόντων στη δοκιμή ήταν τα 70 έτη. Σε αυτήν την ηλικία, αρκετοί άνθρωποι παρουσιάζουν έλλειψη στη βιταμίνη D, καθώς οι μεγαλύτεροι άνθρωποι περνούν αρκετές ώρες μέσα στο σπίτι και παράλληλα ο οργανισμός τους δεν συνθέτει αποτελεσματικά τη βιταμίνη D.

Κατά τη δοκιμή, η οποία είχε διάρκεια ένα έτος, κάποιοι από τους ασθενείς λάμβαναν είτε συμπλήρωμα βιταμίνης D (100 µg) είτε ψευδοφάρμακο (placebo) σε καθημερινή βάση. Οι ερευνητές παρακολουθούσαν την εξέλιξη της πάθησής τους ώστε να διαπιστώσουν εάν το συμπλήρωμα διευκολύνει την καρδιακή λειτουργία. Στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, η καρδιά αποδυναμώνεται σημαντικά, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να παροχετεύσει αποτελεσματικά το αίμα σε όλο το σώμα.

Ο δείκτης στον οποίο εστίασαν οι ερευνητές ήταν το λεγόμενο κλάσμα εξώθησης (EF), δηλαδή πόσο αίμα εξέρχεται από τις κοιλίες της καρδιάς σε κάθε παλμό. Σε έναν υγιή ενήλικα, ο δείκτης κυμαίνεται μεταξύ 60% και 70%, ωστόσο στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια το ποσοστό είναι περίπου 25%.

Οι ασθενείς που λάμβαναν το συμπλήρωμα βιταμίνης D κατάφεραν να βελτιώσουν το κλάσμα εξώθησης, καθώς το ποσοστό αυξήθηκε από 26% σε 34%. Επίσης, στην ομάδα του συμπληρώματος παρατηρήθηκε μείωση του μεγέθους της καρδιάς, έκβαση που υποδεικνύει ότι η καρδιά δυνάμωσε και λειτουργεί πιο αποδοτικά.

Μένει να διεξαχθεί μια μεγαλύτερης διάρκειας δοκιμή σε μεγαλύτερο δείγμα ασθενών ώστε να καταδειχθεί κατά πόσο οι μεταβολές στην καρδιακή λειτουργία χάρη στη βιταμίνη D μεταφράζονται σε λιγότερα συμπτώματα και περισσότερα χρόνια ζωής για τους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια.

Η λιποπρωτεΐνη (a) Lp(a) και η ομοκυστεΐνη

H λιποπρωτεΐνη (a)  ή Lp(a), είναι ένα μόριο λιποπρωτεΐνης LDL, το οποίο περιβάλλεται από μια πρόσθετη πρωτεΐνη, την αποπτρωτεΐνη (a), η οποία είναι μια από τις πλέον κολλώδεις  πρωτεΐνες του οργανισμού, αποτελώντας ένα αποτελεσματικό μόριο επιδιόρθωσης για τις ρωγμές, σχισίματα και φθορές των αρτηριακών τοιχωμάτων και ταυτόχρονα ένας επικίνδυνος παράγοντας για την δημιουργία αθηροσκληρωτικής πλάκας. Μάλιστα δε η εργαστηριακή μέτρηση της Lp(a), έχει ιδιαίτερο βάρος και δεν πρέπει να λείπει από τις προληπτικές εξετάσεις, για την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακής πάθησης.

Η εργαστηριακή μέτρηση της λιποπρωτεΐνης (a) Lp(a), πρέπει να βρίσκεται κάτω από τα 30 mg/dL. Όσο πιο μικρό το εργαστηριακό εύρημα, τόσο το καλύτερο για την υγεία του καρδιαγγειακού συστήματος.

Άλλος ένας προληπτικός παράγοντας για την αποφυγή εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων, είναι ο έλεγχος της ομοκυστεΐνης (homocysteine). Η ομοκυστεΐνη είναι ένα παραπροϊόν του μεταβολισμού των αμινοξέων στο σώμα. Στους υγιείς οργανισμούς η ομοκυστεΐνη μετατρέπεται γρήγορα στο ακίνδυνο αμινοξύ την μεθειονίνη (methionine). Όταν όμως η ομοκυστεΐνη δεν μετατρέπεται λόγω έλλειψης βασικών στοιχείων βιοχημικά σε μεθειονίνη, κυκλοφορεί σε ποσότητες στο αίμα και αποτελεί τεράστιο κίνδυνο για το καρδιαγγειακό σύστημα. Πρώτος ο πολύ γνωστός χημικός Kilmer McCully  MD, συνέδεσε την ομοκυστεΐνη με τις καρδιακές παθήσεις, αρχές του 1990 στο Harvard.

Ο McCully βρήκε ότι η ομοκυστεΐνη έχει σχέση με το κολλαγόνο των αρτηριών και ότι οι τιμές της πάνω από 16 μmol/L, επιφέρουν δυσμενείς επιπτώσεις στην λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος .

Το 2007 η εφημερίδα Journal of the American College of Cardiology, δημοσίευσε μια ανασκόπηση από προηγούμενες έρευνες οι οποίες είχαν πραγματοποιηθεί και οι οποίες εξέταζαν την σχέση μεταξύ των υψηλών επιπέδων της ομοκυστεΐνης και του ρίσκου εμφάνισης καρδιακών παθήσεων. Τα αποτελέσματα της έδειξαν ότι η υψηλή ομοκυστεΐνη, εμπλέκεται και προάγει την εμφάνιση καρδιακής πάθησης, εμφράγματος και εγκεφαλικού .

Υψηλές τιμές της ομοκυστεΐνης, οξειδώνουν την λιποπρωτεΐνη LDL, οδηγούν σε αθηροσκλήρωση, μειώνουν την ελαστικότητα των αρτηριών και βοηθούν στην συγκόλληση των αιμοπεταλίων (platelets), δυσχεραίνοντας την κυκλοφορία του αίματος και άρα την λειτουργία της καρδιάς.

Έρευνα η οποία πραγματοποιήθηκε στην περιοχή Hordoland στην δυτική Νορβηγία, με την συμμετοχή 18.000 ανδρών και γυναικών ηλικίας 40-67 ετών, γνωστή και ως Έρευνα Ομοκυστεΐνης του Hordoland (The Hordoland Homocysteine Study), έδειξε ότι υψηλά επίπεδα της ομοκυστεΐνης, έχουν σχέση με πολλαπλές παθήσεις, ενώ τα χαμηλά επίπεδα της ομοκυστεΐνης, έχουν σχέση με καλύτερη φυσική και διανοητική υγεία. Η έρευνα δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Journal of Nutrition το 2006 .

Μια μετα-ανάλυση με τίτλο ΄΄ Ομοκυστεΐνη και ρίσκο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής πάθησης και εγκεφαλικού΄΄, η οποία δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα JAMA το 2002, καταλήγει ότι : υψηλά επίπεδα ομοκυστεΐνης, αποτελούν έναν ανεξάρτητο προγνωστικό παράγοντα για το ρίσκο εμφάνισης ισχαιμικής καρδιακής πάθησης και εγκεφαλικού, στα υγιή άτομα .

Τα ιδανικά επίπεδα ομοκυστεΐνης, πρέπει να βρίσκονται κάτω από 9 μmol/L.

Τα κύρια στοιχεία η παρουσία των οποίων είναι απαραίτητη για τον μεταβολισμό της ομοκυστεΐνης στην αβλαβή μεθειονίνη, είναι το φυλικό οξύ, η βιταμίνη Β12 και η βιταμίνη Β6.

Συνήθως οι γιατροί αποφεύγουν να περιλαμβάνουν στο πάνελ των εργαστηριακών εξετάσεων την λιποπρωτεΐνη (a) Lp(a) και την ομοκυστεΐνη. Οι λόγοι είναι ότι δεν υπάρχει φαρμακευτική αγωγή για ανεβασμένα επίπεδα της Lp(a) και της ομοκυστεΐνης. Πρέπει όμως να συμπεριλαμβάνονται, διότι και οι δυο αποτελούν πολύ σοβαρούς προγνωστικούς παράγοντες για την πρόληψη της εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων.

Τόσο τα υψηλά επίπεδα της λιποπρωτείνης (a) Lp(a), όσο και της ομοκυστεΐνης, αντιμετωπίζονται  με βιταμίνες. Τα αμινοξέα λυσίνη και προλίνη δημιουργούν ένα προστατευτικό στρώμα γύρω από την Lp(a), καθιστώντας την μη κολλώδη στα αρτηριακά τοιχώματα, ενώ ο συνδυασμός της βιταμίνης C, της νιασίνης (Β3) και των ιχθυελαίων (fish oil), μειώνουν τα επίπεδα της συγκέντρωσης στο αίμα. Για την μείωση των επιπέδων της ομοκυστεΐνης, καταλυτικό ρόλο παίζει η παρουσία και ο συνδυασμός του φυλικού οξέος, της βιταμίνης Β12 και της βιταμίνης Β6.

Οι μετρήσεις της ομοκυστεΐνης, της Lp(a), των τριγλυκεριδίων και της HDL , αποτελούν τις σοβαρότερες ενδείξεις για την λειτουργία του καρδιαγγειακού μας συστήματος.

Βιταμίνη D και το φως του ήλιου: Στρατηγικές για την πρόληψη του καρκίνου και άλλα ευεργετήματα για την υγεία

Υπό του Δρ. Δημητρίου Ν. Γκέλη - MD, ORL, DDS, PhD, Medical Life Coach

Με τον όρο βιταμίνη D εννοείται η βιταμίνη D2 (υπάρχει σε μικρές ποσότητες σε ορισμένα μανιτάρια και η βιταμίνη D3 (υπάρχει σε μικρές ποσότητες σε ορισμένα ψάρια, αλλά κυρίως φωτοσυντίθεται στο δέρμα υπό την επίδραση της υπεριώδους ακτινοβολίας Β).

Όμως κλινικής σημασίας είναι η βιταμίνη D3. Όταν χρησιμοποιείται ο όρος βιταμίνη D, εννοείται κυρίως η βιταμίνη D3. H έλλειψη βιταμίνης D3 αποτελεί πρόβλημα για τη διατήρηση της υγείας παγκοσμίως. Η κυριότερη πηγή βιταμίνης D3 για του περισσότερους ανθρώπους είναι η λογική έκθεσή τους στην ηλιακή ακτινοβολία τους καλοκαιρινούς μήνες, τις μεσημεριανές ώρες.

H έλλειψη της βιταμίνης D3 από τον οργανισμό αποτελεί τη συνηθέστερη διατροφική έλλειψη και πιθανόν το συνηθέστερο ιατρικό πρόβλημα στον κόσμο. Η κύρια αιτία της έλλειψης βιταμίνης D3 υπήρξε η απουσία της εκτίμησης ότι, το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται να προσλάβει 5 έως 10 φορές μεγαλύτερες ποσότητες βιταμίνης D3, από αυτές που συνιστώνται από τις αρμόδιες υπηρεσίες υγείας.

Το φως του ήλιου εξασφαλίζει στους περισσότερους ανθρώπους τις απαραίτητες ποσότητες βιταμίνης D3 που χρειάζονται για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Το δέρμα του ανθρώπου χάνει τη δυνατότητά του να φωτοσυνθέσει βιταμίνη D3 μετά το 60 έτος. Γιαυτό τα ηλικιωμένα άτομα είναι συνήθως υποβιταμινικά D.

Η επαρκής πρόσληψη της βιταμίνης D3, είτε μέσω της σύνθεσής της στο δέρμα, είτε μέσω της διατροφής, είτε μέσω συμπληρωμάτων είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών, κατά τη διάρκεια όλου του βίου.
H βιταμίνη D3 ευθύνεται για τη φυσιολογική λειτουργία 2000 και πλέον γονιδίων. Υποδοχείς της βιταμίνης D3 υπάρχουν σε όλους σχεδόν τους ιστούς του σώματος. Γιαυτό το λόγο η βιταμίνει D3, εκτός από την οστεοπροστατευτική της δράση επιδεικνυει επίσης ανοσοτροποποιητική, αγγειοπροστατευτική, καρδιοπροστατευτική, νευροπροστατευτική και αντικαρκινική δράση.

Ως έλλειψη της βιταμίνης D3 ορίζεται η συγκέντρωση της 25(ΟΗ)D3 στον ορό του αίματος <20 ng/mL (50 nmol/l). Η 25 υδροξυβιταμίνη D3 ή 25(ΟΗ)D3 είναι ο κύριος μεταβολίτης της βιταμίνης D3 στο ήπαρ.

Ως ανεπάρκεια της βιταμίνης D3 ορίζονται τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D3 21-29ng/ml

Ως επάρκεια της βιταμίνης D3 θεωρείται η συγκέντρωση της 25(OH)D3 >30 ng/mL (75 nmol/l)

Τα επιθυμητά επίπεδα της 25 υδρόξυβιταμίνης D3 για την ομαλή λειτουργία των γονιδίων που επηρεάζονται από τη βιταμίνη D3  κυμαίνονται στα 50-70ng/ml.  

Η έλλειψη και η ανεπάρκεια της βιταμίνης D3 έχει συνδεθεί με μια ευρεία ποικιλία χρονίων νόσων, περιλαμβανομένων των συνηθισμένων καρκίνων, των αυτοάνοσων, των λοιμωδών και των καρδιοκυκλοφορικών νόσων.

Η καρδιοπροστασία της βιταμίνης D3 αποδίδεται στην ανακάλυψη ότι η βιταμίνη D3, συμπεριφέρεται ως ορμόνη, που λειτουργεί ως ένας ενδοκρινικός αναστολέας του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης.

Οι παράγοντες που επηρεάζουν την παραγωγή βιταμίνης D3 στο δέρμα είναι η χρήση ακτινοπροστατευτικών ουσιών, το φυσικό χρώμα του δέρματος (τα μελαχρινά άτομα χρειάζονται περισσότερο χρόνο δερματικής έκθεσης στην ηλιακή ακτινοβολία), η ώρα της ημέρας στην οποία εκτίθεται κανείς στον ήλιο (μεσημέρι 1200-1.00μμ), η εποχή του έτους (το καλοκαίρι), το γεωγραφικό πλάτος στο οποίο βρίσκεται μια χώρα και η το γήρας (στα άτομα άνω των 65 ετών δεν φωτοσυντίθεται βιταμίνη D 3 στο δέρμα τους).

Τα επίπεδα της βιταμίνης D3 στον οργανισμό υπολογίζονται μετρώντας τα επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D [25(OH)D] στον ορό του αίματος, που είναι ο κύριος μεταβολίτης της βιταμίνης D3. .

Μια συνολική δόση 100 IU βιταμίνης D3 ανεβάζει τα επίπεδα της 25(OH)D3 κατά 1 ng/ml. Συνεπώς τα παιδιά και οι ενήλικες που δεν προσλαμβάνουν επαρκείς ποσότητες βιταμίνης D3 από την έκθεσή τους στον ήλιο χρειάζονται τουλάχιστον 1000 IU ημερησίως βιταμίνης D3.

H μη έκθεση στον ήλιο και η έλλειψη βιταμίνης D3 έχουν συνδεθεί με πολλές σοβαρές νόσους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα αυτοάνοσα νοσήματα, οι λοιμώδεις νόσοι, η καρδιαγγειακή νόσος και θανατηφόροι καρκίνοι.

Έχει υπολογιστεί ότι υπάρχει ελάττωση κατά 30-50% του κινδύνου ανάπτυξης ορθοκολικού καρκίνου, καρκίνου του μαστού και του προστάτη είτε αυξάνοντας τη συμπληρωματική λήψη βιταμίνης D3 τουλάχιστον κατά 1000 IU ημερησίως ή αυξάνοντας την έκθεση στον ήλιο, με στόχο την αύξηση των επιπέδων της 25(OH)D >30 ng/ml. 

Οι πλείστοι ιστοί του σώματος διαθέτουν υποδοχείς για τη βιταμίνη D3. H ενεργή μορφή της βιταμίνης D3 , η 1,25-διυδρόξυβιταμίνη D3 δημιουργείται σε πολλούς διαφορετικούς ιστούς, περιλαμβανομένου του παχέος εντέρου, του προστάτη και του μαστού.

Πιστεύεται ότι η τοπική παραγωγή της 1,25(OH)(2)D3 μπορεί να είναι υπεύθυνη για το αντικαρκινικό όφελος της βιταμίνης D3.
Πρόσφατες μελέτες αναφέρουν ότι οι γυναίκες που έχουν έλλειψη βιταμίνης D3 βρίσκονται σε αυξημένο κίνδυνο κατά 253% να αναπτύξουν ορθοκολικό καρκίνο, ενώ οι γυναίκες που έπαιρναν 1500 mg/ ημερησίως και 1100 IU/ ημερησίως βιταμίνης D3, για 4 χρόνια περιόρισαν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου κατά 60%.

Σήμερα υπάρχουν ακαταμάχητα επιστημονικά και επιδημιολογικά δεδομένα που δηλώνουν ότι το ανθρώπινο σώμα χρειάζεται ένα επίπεδο της 25(ΟΗ)D3 στο αίμα, που να είναι μεγαλύτερο των 30ng/ml, για να διατηρείται η μεγίστη υγεία. Ιδανικά επίπεδα της 25-υδροξυβιταμίνης D3 για την προστασία της υγείας είναι τα 50-70ng/ml.

Για να αυξηθεί το επίπεδο της 25(ΟΗ)D3 στον ορό, πάνω από τα 30 ng/mL χρειάζεται η λήψη τουλάχιστον 4000 ΙU βιταμίνης D3 ημερησίως για τους ενήλικες.

Θεωρείται πολύ σώφρων η καθοδήγηση του κοινού από τους γιατρούς να εκτίθενται με λογικό τρόπο στον ήλιο και να παίρνουν συμπληρωματικά βιταμίνης D3, ημερησίως. Αρκεί η καθημερινή έκθεση επί 10-15 λεπτά του γυμνού σώματος στον ήλιο, τους θερινούς μήνες, για να φωτοσυντεθούν περισσότερες από 10.000 ΙU βιταμίνης D3.

Συμπληρωματική χορήγηση βιταμίνης D3 από το στόμα

H βιταμίνη D3 κυκλοφορεί στο εμπόριο με τη μορφή χαπιών, καψουλών και διαφόρων διαλυμάτων. Η βιταμίνη D3 είναι λιποδιαλυτή και η απορρόφησή της γίνεται ασφαλέστερα, όταν λαμβάνεται μετά από γεύμα, που περιέχει λάδι ή άλλα λιπαρά.

Vitamin D. Του: Dr. Δημήτρη Τσουκαλά, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου "Universita degli Studi di Napoli, Federico II"

Γνωρίζουμε όλοι ότι η βιταμίνη D είναι απαραίτητη για την υγεία των οστών. Αυτό που δεν ξέραμε μέχρι πριν λίγα χρόνια είναι πόσο επηρεάζει άλλους τομείς της υγείας μας και πως.
Τα τελευταία χρόνια ο παγκόσμιος ιατρικός τύπος και τα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων είναι γεμάτα από άρθρα που αναφέρονται στις ευεργετικές ιδιότητες της βιταμίνης D: στα αυτοάνοσα νοσήματα, στον αυτισμό, στη νόσο Alzheimer, στη σκλήρυνση κατά πλάκας, στην υπέρταση, στον καρκίνο, στο διαβήτη, στην εγκυμοσύνη, στην ανάπτυξη των παιδιών και σε πολλά άλλα.
Αν αναζητήσετε νέα και ειδήσεις για τη βιταμίνη D θα διαπιστώσετε ότι πρόκειται για ένα από τα πιο «καυτά» θέματα των τελευταίων ετών. Η πληθώρα των επιστημονικών ανακοινώσεων που δημοσιεύονται καθημερινά είναι εντυπωσιακή.
Αυτή τη στιγμή η μέτρηση της βιταμίνης D στο αίμα είναι η εξέταση που ζητείται με τη μεγαλύτερη συχνότητα από τους γιατρούς στις ΗΠΑ.
Σύμφωνα με τον Robert Heaney Καθ. Ιατρικής Univ. Creighton Nebraska USA, μέλος της επιτροπής για τον καθορισμό των ημερήσιων δόσεων βιταμινών και από τους πρωτοπόρους στην έρευνα σχετικά με τη βιταμίνη D, “Η ιατρική εισέρχεται στην μετά-Βιταμίνη D εποχή”.
 Πως μπορεί ένα και μόνο συστατικό να επηρεάζει σε τόσο μεγάλο βαθμό την υγεία μας;
Η βιταμίνη D είναι στην πραγματικότητα μια ορμόνη και έχει άμεση δράση στα γονίδια μας.
Μια κορυφαία μελέτη που πραγματοποιήθηκε με συνεργασία των δύο σημαντικότερων πανεπιστημίων στον κόσμο, του Harvard και του UCLA, συμπέρανε ότι η παρουσία της βιταμίνης D είναι απαραίτητη για να μπορέσουν τα κύτταρα μας να έχουν πρόσβαση στην «βιβλιοθήκη» του DNA.
Στη συγκεκριμένη μελέτη αποδείχθηκε για πρώτη φορά το 2006, ότι ενώ τα λευκά αιμοσφαίρια του ανθρώπου έχουν καταγεγραμμένη την πληροφορία στο DNA τους για την αντιμετώπιση του βακίλου της φυματίωσης, δεν μπορούν να τη χρησιμοποιήσουν χωρίς την παρουσία της βιταμίνης D.
Στο DNA μας υπάρχουν όλες οι πληροφορίες που χρειάζονται τα κύτταρα μας για να επιβιώσουν, ανάλογα με το τι αντιμετωπίζουν κάθε φορά. Πρόκειται για γνώση που συσσωρεύτηκε στα εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης της ζωής.
Η βιταμίνη D φαίνεται ότι είναι το κλειδί για την ενεργοποίηση των γονιδίων μας.
Έχω έλλειψη βιταμίνης D?
Αυτό δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς αν δεν μετρήσει τα επίπεδα της βιταμίνης D: (OH) 25 D, στο αίμα του.
Σύμφωνα με το Συμβούλιο για τη Βιταμίνη D (Vitamin D Council) τα επίπεδα της (ΟΗ) 25 D στο αίμα δεν πρέπει να πέφτουν κάτω από τα 50 ng/ml κατά τη διάρκεια του χρόνου.
Η καλύτερη πηγή για την αύξηση της βιταμίνης D είναι ο ήλιος. Δέκα με είκοσι λεπτά έκθεσης στον ήλιο, χωρίς αντηλιακό, αρκούν ώστε το σώμα μας να παράγει 10.000 με 20.000 IU.
Όταν το δέρμα μας λάβει ροζ χροιά, έχουμε όλα τα οφέλη από τον ήλιο χωρίς τις βλάβες της υπερέκθεσης στην ακτινοβολία του. Χρειάζεται πάντα προσοχή να μην καούμε και να καλυφθούμε έγκαιρα αφού το σώμα μας παράξει την απαιτούμενη ποσότητα βιταμίνης D.
Αντηλιακά και βιταμίνη D
Οι πρόγονοι μας ζούσαν γυμνοί στον ήλιο για πολλά εκατομμύρια χρόνια. Πενήντα χιλιάδες χρόνια πριν, μερικοί από αυτούς μετανάστευσαν βόρεια ή νότια σε περιοχές με λιγότερο ήλιο. Στη συνέχεια αρχίσαμε να φοράμε ρούχα, να εργαζόμαστε σε εσωτερικούς χώρους και να ζούμε σε πόλεις όπου τα κτίρια κρύβουν τον ήλιο.
Αργότερα αρχίσαμε να μετακινούμαστε με αυτοκίνητα αντί να περπατάμε ή να καβαλάμε άλογα κι έτσι η χρήση του γυαλιού ελάττωσε περαιτέρω την UVB ακτινοβολία που προκαλεί την παραγωγή D από το δέρμα μας.
Μόλις λίγα χρόνια πριν αρχίσαμε να αποφεύγουμε συνειδητά τον ήλιο και να χρησιμοποιούμε αντηλιακά. Όλο αυτό το 
διάστημα η ανθρώπινη φυλή μείωνε σταθερά τα επίπεδα στους ιστούς της πιο ισχυρής ορμόνης που φτιάχνεται μέσα στο σώμα μας.
Οι μεγαλύτερες μειώσεις στην έκθεση στον ήλιο συνέβησαν μετά τη βιομηχανική επανάσταση, τη στιγμή ακριβώς που οι «αρρώστιες του πολιτισμού», όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα, ο διαβήτης και ο καρκίνος άρχισαν να αυξάνονται ραγδαία. Είναι αρκετά τρομακτικό αν το σκεφτεί κανείς.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια αξιολόγησαν στοιχεία και έρευνες 40 ετών σχετικά με το αν η χρήση αντηλιακών μειώνει τον κίνδυνο για την ανάπτυξη μελανώματος. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η χρήση αντηλιακών μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος γιατί εμποδίζει την UVB ακτινοβολία, που είναι υπεύθυνη για την παραγωγή βιταμίνης D στο δέρμα μας.
Σύμφωνα με το Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι τα εγκαύματα που προκαλούν καρκίνο του δέρματος και όχι η απλή έκθεση στον ήλιο. Ο δε καρκίνος του δέρματος που μπορεί να προκύψει από επαναλαμβανόμενα εγκαύματα δεν αφορά το μελάνωμα όπως λανθασμένα πιστεύεται αλλά το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, το οποίο όταν ενοπίζεται πρώιμα είναι σχεδόν πάντα θεραπεύσιμο.
Πόση βιταμίνη D πρέπει να παίρνω;
Οι συνιστώμενες ημερήσιες δόσεις, από το Συμβούλιο Για τη Βιταμίνη D, στους υγιείς ενήλικες είναι από 4000 – 5.000 IU κατά την διάρκεια του έτους.
Η Καναδική Παιδιατρική Εταιρεία το 2007, 5πλασίασε τη συνιστώμενη ημερήσια δόση για τις εγκύους και θεωρεί ασφαλείς δόσεις από 4.000 – 10.000 IU ημερησίως για την προστασία του εμβρύου από μελλοντικά προβλήματα υγείας.
Η ιατρική σύμφωνα με κορυφαίους ερευνητές φαίνεται να εισέρχεται σε μια νέα εποχή.
Όσο περισσότερο κατανοούμε τους μηχανισμούς και τη φυσιολογία του ανθρωπίνου σώματος τόσο πιο εφικτή θα γίνεται μια ζωή με περισσότερη υγεία.

Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς
Ιατρείο Χρονίων Νοσήματων και Μεταβολικών Διαταραχών
Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita” degli Studi di Napoli, Federico II
Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ
President of The European Institutes of Metabolomic & Nutritional Medicine

7 Σημάδια Ανεπάρκειας Βιταμίνης D

Η βιταμίνη D είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο του ανθρώπινου οργανισμού, και η έλλειψή της μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Αυτή η λιποδιαλυτή βιταμίνη είναι συνδεδεμένη με το ασβέστιο του σώματος και επιτρέπει την καλή ανάπτυξη των οστών. Επιπλέον, η βιταμίνη D ενισχύει το ανοσοποιητικό και μειώνει τις πιθανότητες για καρκίνο.

Η βιταμίνη D δεν είναι μόνο υπεύθυνη για την πρόληψη ορισμένων ασθενειών, αλλά και για την εξουδετέρωση τυχόν συμπτωμάτων της εμφάνισής τους.

Αν ο οργανισμός αντιμετωπίζει έλλειψη της βιταμίνης D, το πρώτο πρόβλημα υγείας που παρουσιάζεται είναι τα εύθραυστα οστά. Αυτό εμφανίζεται ιδιαίτερα σε παιδιά και νέους, δεδομένου ότι τα οστά αναπτύσσονται και σχηματίζονται κυρίως κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός ατόμου.

Αν συμβεί κάτι τέτοιο, άλλα ζητήματα υγείας ακολουθούν γρήγορα, μεταξύ των οποίων είναι οι σκελετικές παραμορφώσεις και ο αυξημένος κίνδυνος πρόκλησης τραυματισμών και καταγμάτων.

Ωστόσο, τα οστά δεν είναι τα μόνα που υποφέρουν, αν υπάρχει έλλειψη βιταμίνης D. Σύμφωνα με μια μελέτη, αυτή η σημαντική βιταμίνη είναι υπεύθυνη για την πρόληψη της υπέρτασης και του διαβήτη τύπου 1 και 2, καθώς και για τη πολλαπλή σκλήρυνση.

Για να μπορούμε εύκολα να εντοπίσουμε τα σημάδια της ανεπάρκειας της βιταμίνης D, παραθέτουμε τα 7 πιο κοινά συμπτώματα:

1. Μυϊκός πόνος και αδυναμία
Η ένταση του πόνου και η αδυναμία στους μύες μπορεί να ποικίλλουν, από πολύ χαμηλή έως επώδυνη. Όταν η ανεπάρκεια της βιταμίνης D αυξάνεται, ο πόνος μεγαλώνει και συνεχώς επιδεινώνεται. Έλλειψη της βιταμίνης D σημαίνει πιο αργή σύσπαση των μυών και πιο αδύναμη μυϊκή κίνηση.

2. Δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος
Όταν τα επίπεδα της βιταμίνης D πέφτουν, το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να αντιμετωπίσει μεγάλη αστάθεια.
Τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος τρέφονται με αυτή τη βιταμίνη, και έτσι προκαλείται ανισορροπία.
Μία μελέτη, που διεξήχθη στην Ιαπωνία και δημοσιεύτηκε στο American Journal of Clinical Nutrition, συμμετέχουν μαθητές σε δύο ομάδες- μια ομάδα κατανάλωνε συμπληρώματα βιταμίνης D και η άλλη ομάδα δεν έπαιρνε καθόλου.
Η πρώτη ομάδα ήταν περισσότερο ανθεκτική σε στέλεχος της γρίπης των πτηνών, σε αντίθεση με τη δεύτερη ομάδα, η οποία ήταν περισσότερο ευάλωτη σε αυτό. Μια δεύτερη μελέτη απέδειξε ότι ασθενείς που υποφέρουν από αυτοάνοσες ασθένειες έχουν χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης D.

3. Αυξημένη αρτηριακή πίεση
Η υπέρταση, η υψηλή πίεση του αίματος, είναι πολύ κοινή όταν υπάρχει ανεπάρκεια της βιταμίνης D στον οργανισμό. Η βιταμίνη D παίζει το ρόλο της ρύθμισης της αυξημένης αρτηριακής πίεσης, ως αποτέλεσμα του πεπτιδίου, μιας ορμόνης που αυξάνει την πίεση του αίματος.

4.Κατάθλιψη ή εναλλαγές της διάθεσης
Κάθε φορά που αισθάνεστε πεσμένοι ψυχολογικά, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι να αυξήσετε τα επίπεδα της βιταμίνης D. Η βιταμίνη D είναι πολύ στενά συνδεδεμένη με την εποχιακή συναισθηματική διαταραχή (ΕΔΕ), τη θλίψη κατά την αλλαγή εποχής.
Αυτό οδηγεί σε αλλαγή των επιπέδων της βιταμίνης D3 και έτσι απαιτούνται κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής. Σε μια μελέτη, όπου συμμετείχαν άτομα που βιώνουν ΕΔΕ, προσφέρθηκαν ως θεραπεία συμπληρώματα βιταμίνης D3.
Οι αλλαγές στη διάθεση τους από ήταν κάτι παραπάνω από εμφανείς, και απέφυγαν άλλα συμπτώματα, όπως τη λαχτάρα για φαγητό, λήθαργο, υπερυπνία, και διαταραχές του ύπνου.

5. Στομαχικά και εντερικά προβλήματα
Άτομα που πάσχουν από κάποιες γαστρεντερικές παθήσεις, όπως η κοιλιοκάκη, η νόσος του Crohn, και ασθένειες του φλεγμονώδους εντέρου, συνήθως στερούνται της βιταμίνης D και χρειάζονται κατάλληλη συμπληρωματική θεραπεία.
Η ίδια κατάσταση παρατηρείται σε άτομα με υπερβολικό σωματικό λίπος, δεδομένου ότι το λίπος μειώνει τις επιπτώσεις και την ποσότητα της βιταμίνης D στον οργανισμό.

6. Χρόνια εφίδρωση
Όσο παράξενο κι αν ακούγεται, η υπερβολική εφίδρωση υποδηλώνει συνήθως απώλεια της βιταμίνης D. Ακόμα κι αν δεν είναι σαφές πώς αυτά τα δύο συνδέονται, αυτή η κατάσταση είναι ιδιαίτερα έγκυρη αν η εφίδρωση συμβαίνει στην περιοχή του μετώπου.

7. Καρδιαγγειακές διαταραχές
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D είναι συχνά γνωστό ότι προκαλεί ορισμένες καρδιακές παθήσεις. Όταν τα επίπεδα της βιταμίνης D είναι χαμηλά, τα επίπεδα του ασβεστίου στις αρτηρίες είναι υψηλότερα και έτσι προκύπτουν καρδιακά προβλήματα. Το ασβέστιο δημιουργεί θρόμβους στο εσωτερικό των αρτηριών, που μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια ή σε εγκεφαλικό επεισόδιο.

Άλλες παθήσεις που μπορεί να προκύψουν ως αποτέλεσμα της ανεπάρκειας της βιταμίνης D είναι οι εξής: διαβήτης τύπου 2, υψηλή χοληστερόλη και παχυσαρκία.

Does Vitamin D Lower Respiratory Infection Risk?

Meta-analysis authors say 'yes,' but other experts are skeptical

Vitamin D supplementation appeared to have a modest protective effect against acute respiratory tract infections, especially among people who were very deficient, according to a meta-analysis.

After adjusting for potential confounders such as age, sex, and study duration, vitamin D supplementation was associated with a 12% reduction in the proportion of participants experiencing at least one acute respiratory tract infection, reported Adrian Martineau, PhD, of Queen Mary University of London, and colleagues.

Among participants with baseline vitamin D deficiency (less than 25 nmol/L) a strong protective effect was seen (adjusted odds ratio 0.58, 95% CI 0.40-0.82, number needed to treat =8) in 538 participants in 14 studies (P=0.002), they wrote in BMJ.

The researchers concluded that the meta-analysis findings,"support the introduction of public health measures to improve vitamin D status, particularly in settings where profound vitamin D deficiency is common."

But in an accompanying editorial, Mark Bolland, PhD, of the University of Auckland in New Zealand, and Alison Avenell, MD, of the University of Aberdeen in Scotland, wrote that there are several reasons for viewing the adjusted 12% odds reduction reported by the researchers with skepticism.

"In absolute terms, the primary result is a reduction from 42% to 40% in the proportion of participants experiencing at least one acute respiratory tract infection," they wrote. "It seems unlikely that the general population would consider a 2% absolute risk reduction sufficient justification to take supplements."

Martineau's group searched various databases for randomized, double-blind, placebo controlled trials of supplementation with vitamin D3 or vitamin D2 which included prospectively collected data on incidence of acute respiratory tract infection. Twenty-five eligible studies, totalling 11,321 participants, were included in the analysis, and individual participant data were available for 10,933 participants (96.6%).

They reported that vitamin D supplementation reduced the risk of acute respiratory tract infection among all participants (adjusted OR 0.88, 95% CI 0.81-0.96, P<0.001 for heterogeneity).

In subgroup analysis, protective effects were seen in those receiving daily or weekly vitamin D without additional bolus doses (adjusted OR 0.81, 95% CI 0.72-0.91) but not in those receiving one or more bolus doses (adjusted OR 0.97, 95% CI 0.86-1.10; P=0.05 for interaction).

Also, among those receiving daily or weekly vitamin D, protective effects were stronger in those with baseline 25-hydroxyvitamin D levels <25 nmol/L than in those with baseline 25-hydroxyvitamin D levels ≥25 nmol/L.

Finally, vitamin D did not influence the proportion of participants who experienced at least one serious adverse event (adjusted OR 0.98, 9% CI 0.80-1.20, P=0.83).

The authors noted that patients who did not receive bolus doses experienced the most benefit. "Why might use of bolus dose vitamin D be ineffective for prevention of acute respiratory tract infection?," they wrote. "One explanation relates to the potentially adverse effects of wide fluctuations in circulating 25-hydroxyvitamin D concentrations, which are seen after use of bolus doses but not with daily or weekly supplementation."

Overall, the body of evidence contributing to the analysis was assessed to be of high quality.

Study limitations were limited power to detect effects of vitamin D supplementation for certain subgroups, including those with very low 25-hydroxyvitamin D serum levels receiving bolus dosing regimens, and inadequate data on adherence to study drugs.

Nonetheless, the researchers concluded that their analysis suggests "a major new indication for vitamin D supplementation: the prevention of acute respiratory tract infection."

But Bolland and Avenell stated that the findings "probably not change clinical practice. The results are heterogeneous and not sufficiently applicable to the general population. We think that they should be viewed as hypothesis generating only, requiring confirmation in well-designed, adequately powered controlled trials."

They noted that several such trials are currently underway, and results from these trials are expected within the next few years.

"We consider that current evidence does not support the use of vitamin D supplementation to prevent disease, except for those at high risk of osteomalacia, currently defined as 25-hydroxyvitamin D levels less than 25 nmol/L," they wrote.

This study was funded by the National Health Service's National Institute for Health Research.

Martineau and co-authors disclosed no relevant relationships with industry.

Bolland and Avenell disclosed support from the Health Research Council of New Zealand.

· 
                   Reviewed by Robert Jasmer, MD Associate Clinical Professor of Medicine, University of California, San Francisco and Dorothy Caputo, MA, BSN, RN, Nurse Planner

LAST UPDATED 02.16.2017

·                     Primary Source

The BMJ

o                                               SSource Reference: Martineau AR, et al "Vitamin D supplementation to prevent acute respiratory tract infections: systematic review and meta-analysis of individual participant data" BMJ 2017; DOI:10.1136/bmj.i6583.

Secondary Source

The BMJ

o                                               SSource Reference: Bolland MD and Avenell A "Do vitamin D supplements help prevent respiratory tract infections?" BMJ 2017; DOI:10.1136/bmj.j456